vrijdag 23 oktober 2015

Bier aan de grens I - De Achelse kluis - Pascht u op voor den dooden draad?

Iets onder Valkenswaard, of iets boven, pak hem beet, Neerpelt zo je wilt, trof ik op de grens tussen Nederland en België de Achelse kluis aan. En daar maken ze fijn bier. Ik arriveerde er, na een lange reis door Frankrijk en België, om vijf minuten voor sluitingstijd.

Gelukkig mocht ik van de kassamevrouw van een onduidelijke doch zekere leeftijd, ondanks het feit dat ze haar kas reeds had opgemaakt, nog net een zes pak Achel meepakken.

Dodendraad

Daarnaast kon ik nog even een blik op de dodendraad aldaar werpen. Dat is dan weer een wat minder fijn fenomeen: De dodendraad, een elektrische draadversperring die het Duitse leger in de Eerste Wereldoorlog optrok tussen België en neutraal Nederland. Die draad heeft enkele duizenden slachtoffers gemaakt, want in die tijd was elektriciteit iets minder algemeen bekend, en is dus een weinig vrolijk verhaal.

In 1914 bood Nederland onderdak aan een kleine miljoen vluchtelingen uit België. Hoewel ons dat natuurlijk vooral veel goeds heeft gebracht en je tegenwoordig bijvoorbeeld een Westmalle Triple bijna op iedere straathoek kunt verkrijgen en hoewel onze zuiderburen nu niet heel veel anders dan Nederlanders zijn, werd, geheel anders dan nu het geval lijkt te zijn, het enthousiasme over den asielzoekers toch al rap minder.

Het huisvesten bleek toch wat duur en ingewikkeld. En dan natuurlijk die haast niet te overbruggen culturele verschillen! Al met al kwam die dodendraad, die in 1915 werd voltooid, Nederland niet eens zo slecht uit...

En nu is het 2015 en ziet de wereld er iets anders uit en planten we witte bloemetjes te Zundert, waar trouwens een fijne triple wordt gebrouwen, en drinken we het bier van de Sint-Benedictusabdij, A.K.A. de Achelse Kluis, alwaar je ook aan geloven en zingeving kan doen, maar ik kan je uitsluitend het drinken van het bier aanbevelen.

Bier dat er best mag zijn

Achel heeft de nodige kritiek te verduren gekregen maar mag, hoewel volgens sommigen een nep trappist, wat mij betreft best het label Bier dat er best mag zijn krijgen, de (tot nu toe) op één na hoogste onderscheiding op Zeven bier. Een mooi en fijn bier met ook nog een interessant verhaal. Waar vind je dat nog?

Op heel veel plekken eigenlijk maar dat doet niets af aan deze blondine... Binnenkort meer over grensbier en den dooden draad, bijvoorbeeld te Zundert...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen